Rüzgâr Türbini Kulesi Üretim Hattı Nasıl Çalışır: Aşamalar, Ekipmanlar ve Konfigürasyon

Kısaca. Rüzgâr türbini kulesi üretim hattı; çelik sac levhayı tamamlanmış türbin kulesi segmentlerine dönüştüren kesme, bükme, kaynak, muayene ve kaplama istasyonlarından oluşan entegre bir sistemdir. Aşamaların sıralaması tedarikçiler arasında genel olarak standarttır; ancak seçilen ekipman sınıfı, otomasyon seviyesi ve hat yaklaşımı, maliyet ile üretim miktarını herhangi bir tek makine özelliğinden çok daha fazla etkiler ve neredeyse hiçbir tedarikçi sayfası hangi seçeneğin mevcut sipariş portföyüne uygun olduğunu belirtmez.

Hızlı Teknik Özellikler: Bir Bakışta Rüzgâr Türbini Kulesi Üretim Hattı

Temel Aşamalar	Sac levha kesme, bükme/şekillendirme, boyuna kaynak, çevresel kaynak/fit-up, NDT, kaplama
Ana Kaynak Yöntemi	Tozaltı ark kaynağı (SAW), 5 inç (127 mm) kalınlığa kadar sac levha
Kara Tipi Kule Aralığı	1.5-5 m çap, 15-60 mm et kalınlığı, segment başına 100 t’ye kadar
Deniz Üstü Kule Aralığı	3-7.5 m çap, 18-80 mm et kalınlığı, segment başına 300 t’ye kadar
Hat Yaklaşımı Seçenekleri	Esnek atölye tipi veya yüksek hacme özel; manuel, yarı otomatik veya tam otomatik

Bu ekipman zinciri, düz çelik sac levhayı tamamlanmış bir türbin kulesi segmentine dönüştürür ve imalatçı bunu Çin, Avrupa veya ABD’den satın alsa da genel iş akışı yaklaşık olarak aynıdır. Değişen ve neredeyse tüm tedarikçi sayfalarında belirtilmeyen husus, bu iş akışının hangi adımının üretimi sınırladığı ve satış temsilcisinin önerdiği otomasyon seviyesinin gerçek sipariş karmasına gerçekten uygun olup olmadığıdır. Bu rehber bağımsız ve tedarikçilerden tarafsız bir bakış açısıyla hazırlanmıştır; burada yer alan tüm proses verileri, tek bir üreticinin iddialarından değil, yayımlanmış mühendislik literatüründen, sektörel yayınlardan ve hakemli akademik çalışmalardan alınmıştır.

• Bildirilen bir vakada, sonraki montaj adımının kapasitesini iki katına çıkarmak üretimi %2’den daha az artırmıştır; çünkü asıl darboğaz, önceki sac levha bükme aşamasındaydı.
• hakemli araştırmalar, “tam otomasyona” geçmenin maliyet açısından etkin bir tercih olmayabileceğini gösteriyor; nispeten basit bir yalın imalat iyileştirmesi, bir fabrikanın teslim süresini %30 azalttı
• Deniz üstü uygulamalardaki en kritik fark yalnızca ölçeğin büyümesi değil, aynı zamanda segmentlerin liman rıhtımlarında aylarca gruplar hâlinde monte edilip depolanmasıdır; bu yük durumu standart üretim planlamasında genellikle göz ardı edilir.
• Robotik kaynak henüz kusurları kendi kendine tespit edememektedir; otomatik ve gerçek zamanlı kusur tespiti, çözülmüş bir sorun değil, hâlen aktif 2024-2025 araştırmalarının konusudur.

Rüzgâr Türbini Kulesi Üretim Hattı Nedir?

Rüzgâr türbini kulesi üretim hattı, çelik sac levhayı tutarlı biçimde silindirik veya konik kule segmentlerine dönüştürmek üzere tasarlanmış kesme, bükme, kaynak, muayene ve kaplama istasyonları dizisidir. Çin, Avrupa veya ABD menşeli olmalarından bağımsız olarak amaca özel hatlar aynı temel aşamalara sahiptir: çeliği kesip kaynak ağzı açmak, silindirik biçimde bükmek, boyuna dikişi kaynatmak, silindirik gövdeleri çevresel kaynaklarla birleştirmek, muayene etmek ve kaplamak.

Rüzgâr türbini kulesi imalatı, yenilenebilir enerji yatırımlarının genel gelişimiyle ayrılmaz biçimde bağlantılıdır ve bağımsız bir üretim ekipmanı çevriminden ziyade rüzgâr enerjisi endüstrisi ile daha geniş rüzgâr enerjisi sektörünün büyüme eğiliminden etkilenir. Yeni bir hat değerlendiren üretici, enerji üreticileri türbin başına daha yüksek kapasite hedefledikçe giderek daha büyük ve ağır türbin segmentlerine yönelen, hızla gelişen bir tedarik zincirinde yalnızca ekipman değil, stratejik bir konum da satın almaktadır.

Sektör Genelindeki 9 Adımlı İmalat Prosesi

Otomasyon seviyesinden bağımsız olarak tek tek istasyonlar düzeyinde incelenebilen dokuz adımlı sıra, tüm rüzgâr türbini kulesi üretim hatlarında standarttır ve ayrıntılı parametreler pazarlama materyalleri yerine sektör standartlarında ve hakemli bilimsel literatürde kamuya açık biçimde belgelenmiştir.

En baştaki kenar hazırlığı, hattın geri kalanını doğrudan etkiler. Sac levhanın kaynak ağzında doğru açının elde edilmesi, çok sayıda ek dolgu pasosuna gerek kalmadan boyuna ve çevresel dikişlerin, ardından da flanşların başarıyla kaynatılmasını sağlar.

Kulelerin seri kaynak işlemi için tasarlanan birçok büyük kule üretim hattında, silindirik gövdeler birleştirildikten sonra kaynak konumu önemli ölçüde değiştiği için çevresel dikişin dış kaynak pasosu ile iç çaptaki kök pasosu tamamen ayrı, fiziksel olarak ayrılmış kaynak hatlarında gerçekleştirilir. Kule kaynağını düz sac levhadan yapısal çelik kaynağının diğer biçimlerinden gerçekten ayıran, çevresel ve boyuna kaynak dikişlerinin bu benzersiz birleşimidir; başka pazarlara yönelik tozaltı ark kaynağı sistemi tedarikçileri bu farkı gözden kaçırabilir.

📐 Mühendislik Notu Yukarıdaki yaklaşık SAW parametre aralığı (390-400 A, 26.5-28 V), S355G10+M deniz üstü rüzgâr türbini kulesi çeliğiyle ilgili hakemli tek bir 2025 çalışmasında bildirildiği ve ISO 10360-8 boyutsal toleranslarıyla çapraz kontrol edildiği şekildedir; kendi WPS yeterliliğiniz tamamlanana kadar bunu evrensel bir ayar değeri değil, yönlendirici bir veri olarak değerlendirin. Bir tedarikçi aynı çelik malzeme kalite sınıfı için bu aralığın çok dışında kaynak parametreleri veriyorsa yeterlilik kaydını göstermesini isteyin; büyük bir fark genellikle tescilli bir avantajı değil, doğrulanmamış bir kaynak prosedürünü gösterir.

Aşağıdaki iki örnek, işlem sırasının neden bir istasyonun nominal hızından çok daha önemli olduğunu göstermektedir:

• Kaynak dikişlerinin UT numune oranını %100’den %20’ye düşüren ve sektörel yayınlarda belgelenen bir rüzgâr türbini kulesi imalatçısı, önceki kesme ve bükme proseslerinin yeterli güvenilirliğe ulaştığından emin olmadan numune oranını azaltmamıştır; güven oluşmadan önce azaltmış olsaydı kusur riski ortadan kalkmak yerine yalnızca sonraki aşamalara taşınırdı.
• Gerçek bir rüzgâr türbini kulesi imalat tesisinin 2026 tarihli ayrık olay simülasyonu, paralel montaj (“büyütme”) hatlarının sayısı ikiden dörde çıkarıldığında yıllık üretimin neredeyse hiç değişmediğini ve yaklaşık 36-40 segment/yıl düzeyinde kaldığını göstermiştir; çünkü asıl darboğaz, önceki sac levha bükme ve yeniden işleme istasyonunun kapasitesiydi. Simülasyon, bükme istasyonunun kapasitesi de artırılacak şekilde revize edildiğinde üretim 60 segment/yılın üzerine çıkmıştır. Bu kadar basit. Sorun bükme aşamasındaysa daha fazla kaynakçı işe yaramaz.

Temel Hat Ekipmanında Aranacak Özellikler: Alıcı Kontrol Listesi

Her istasyonun neler sağlayacağını genel ifadelerle açıklamak yerine, kule kaynak üretim hattının donanımını onaylamadan önce bilinmesi gereken hususları ele alıyoruz. Bu, pazarlama iddiaları yerine her istasyonun gerçek üretim miktarlarının, doğrulanmış kaynak parametrelerinin ve belgelenmiş kapasite sınırlarının kontrol edilmesi anlamına gelir; çünkü aşağıdaki altı ekipman sorusu sözleşme imzalandıktan sonra geri alınamayacak kararlarla ilgilidir.

Bu darboğaz sorusu soyut değildir. Yakın zamanda duyurulan yeni bir ekipman bunun kanıtıdır: WO2025122118A1, boru biçimli kule segmentlerini bağlayan içi boş halka biçimli bir flanşlı kaynak birleştirmesini kapsayan ve 2025 yılında başvurusu yapılan bir hizalama ve kaynak patent başvurusudur; bu alandaki ekipman düzeyindeki mühendislik hâlen gelişmektedir ve bu da “Ekipman listemiz uzun süredir değişmedi” ifadesinin tedarikçinin beklediği kadar olumlu olmayabileceğini göstermektedir.

CNC kesme istasyonu da kaynak ekipmanı kadar dikkatle incelenmelidir: makinenin ayrı bir sermaye yatırımı gerektirmeden belirli sac levha kalınlığı aralığına göre özelleştirilip özelleştirilemeyeceğini ve “yüksek kaliteli kesim kenarı” ifadesinin belirtilmiş bir kaynak ağzı açısı toleransını mı, yoksa yalnızca bir pazarlama sıfatını mı ifade ettiğini sorun.

Esnek Atölye Tipi Hat veya Yüksek Hacme Özel Hat: Sipariş Portföyüne Hangi Düzen Uygun?

Üretim hattıyla ilgili en önemli karar, hangi marka kaynak kafasının satın alınacağı değil, hattın sipariş karması esnekliği için mi yoksa tek teknik özellikte yüksek hacimli üretim için mi yapılandırılacağıdır; tedarikçiler bu seçimi nadiren bu şekilde sunar, çünkü esnek bir öneri tek bir ekipman teklifine kolayca sığmaz.

İki bağımsız ve hakemli kaynak, burada gerçekten sezgilere aykırı bir noktayı desteklemektedir: otomasyon, kapasite sorununa her zaman doğru yanıt değildir. Bir çalışma, rüzgâr türbini imalatında “otomasyonun artırılmasının her zaman ekonomik açıdan uygulanabilir olmayabilecek büyük, pahalı ve özel ekipmanlar gerektirdiği” sonucuna varmaktadır. Ayrıca bir eylem araştırması vakası, temel yalın imalat araçlarının (5S, Kanban, standart çalışma) hiçbir otomasyon sermaye harcaması olmadan teslim süresini kısalttığını ve üretimi artırdığını ortaya koyarak kapasite artışının otomasyon yatırımı gerektirdiğine dair yaygın varsayımla doğrudan çelişmiştir.

Başka bir vaka da otomasyon açısından değil, yerleşim açısından aynı sonucu göstermektedir: parti tipi işlemeden hücresel, U biçimli istasyon yerleşimine geçen bir fabrika, teslim süresini 10 günden 7 güne (%30 azalma) düşürmüş ve aylık üretimi 3 kuleden yaklaşık 4.3 kuleye çıkarmıştır; yeni ekipmanla değil, prosesin yeniden düzenlenmesiyle %43 verimlilik artışı sağlanmıştır.

Çelik, Beton veya Kafes: Kule Yapısı Türü Hattı Nasıl Değiştirir?

Çelik, beton ve kafes yapılar aynı ekipmanı kullanmadığından, bu pazardaki üretim hatlarının çoğu yalnızca boru biçimli çelik kuleler için kurulmuştur. Sac levha bükme ve çevresel SAW kaynağı temelinde tasarlanan bir hat, prefabrik beton segment kalıpları veya kafes elemanı cıvatalama fikstürleri için doğrudan kullanılamaz.

Beton ve hibrit beton-çelik kuleler, çeliğin taşınabilir çap sınırını aşmak amacıyla geliştirilmiştir: önde gelen bir Alman üreticinin prefabrik beton segmentlerinin yüksekliği, yalnızca taşıma ağırlığı ve boyut kısıtlamaları nedeniyle yaklaşık 2.8 metreyle sınırlıdır; bu nedenle bazı çok yüksek kule projelerinde daha uzun prefabrik segmentleri kamyonla taşımak yerine sahada 3D baskıyla üretilen beton tabanlar tercih edilmektedir. Kafes kuleler azınlıkta kalan bir yapı türüdür ve genellikle daha küçük türbinlerde veya çelik sac levha tedarik zincirlerinin daha az gelişmiş olduğu pazarlarda kullanılır.

Kara Tipi ve Deniz Üstü: Kule Boyutu Gereksinimleri Neden Ayrışıyor?

Boyut büyüdükçe tasarım sorunları daha fazla ayrışmaktadır; deniz üstü ve kara tipi kuleler artık yalnızca birbirlerinin farklı ölçekli sürümleri değildir; bunlar birbirinden ayrışan mühendislik sorunlarıdır ve deniz üstü türbinler büyüdükçe aralarındaki fark da giderek artmaktadır.

Kara tipi kulelerin çapı, kaynak kapasitesiyle tamamen ilgisiz nedenlerle (kara yolu üst geçitleri ve köprülerin altındaki geçiş yüksekliği) genellikle yaklaşık 4.3 metreyle sınırlıdır ve 140 metrelik daha verimli bir kule 80 metrelik bir kuleye kıyasla elektrik üretimini %21’den fazla artırabilse de bu sorun ABD’deki ortalama kurulu göbek yüksekliğini yaklaşık 90-103 metreyle sınırlar. Deniz üstü kuleler kamyonla değil gemiyle taşındığından bu sınırlamayla karşılaşmaz; deniz üstü rüzgâr enerjisi segmentindeki türbinler 20 MW’a yaklaşırken deniz üstü kule çapları ve et kalınlığı teknik özelliklerinin kara tipi muadillerine göre çok daha hızlı büyümesinin nedeni tam olarak budur.

Kara tipi ve deniz üstü kuleler arasındaki ayrışma, nihai kule geometrisiyle sınırlı değildir. Deniz üstü kuleler genellikle kurulumdan önce liman rıhtımlarında birbirine yakın gruplar hâlinde ön montajdan geçirilir ve uzun süre depolanır; 115 metrelik kuleleri modelleyen, hakemli bir 2023 çalışması, bu geçici yerleşim düzeninin rıhtım temellerinde kulenin hizmet sırasındaki nihai yüklerinden farklı, kendine özgü bir aerodinamik ve yapısal yük durumu oluşturduğunu belirlemiştir. Sonraki liman geçici depolama kapasitesini hesaba katmadan yalnızca imalat üretim miktarına göre bir hat boyutlandırmak, imalat verilerinin öngörmediği bir darboğaz yaratabilir.

Üretim Hattı Tedarikçisini Seçmeden Önce Doğrulanması Gerekenler

Her tedarikçi rüzgâr santrali imalatı için aynı kalite güvencesini sunmaz ve iyi yönetilen bir hat ile işin kestirmeden yapıldığı bir hat arasındaki fark genellikle ancak sözleşme imzalandıktan sonra ortaya çıkar. Aşağıdaki sorular, bir tedarikçinin pazarlama sayfalarında kendiliğinden yanıtlayacağı türden değildir – yıllarca sürecek bir tedarikçi ilişkisine sermaye bağlamadan önce doğrudan sorulması gereken sorulardır.

• Sevkiyattan önce Fabrika Kabul Testi’ne (FAT) katılmayı ve test raporunu almayı talep edin.
• Bir grup prosese ait sertifikaları görmek istemek yerine kesme, kaynak, NDT, kaplama ve diğer her bir proses adımını düzenleyen spesifik standardı sorun.
• Genel bir teslim süresi tahmini yerine, ihtiyaç duyulan kapasite sınıfına özgü teslim süresi aralığını sorun.
• İstasyonlardan birinin arızalanması hâlinde stoklanan yedek parçaların nerede bulunduğunu ve tesise ulaştırılma süresini öğrenin.
• Alt yüklenicisiyle yaşanabilecek bir tedarik zinciri kesintisi durumunda tedarikçinin uyguladığı prosedürü öğrenin — tedarik zincirinin birden fazla alt tedarikçiye dağılmasından kaynaklanan belgelenmiş risk, birden fazla rüzgâr türbini kulesi projesinde gecikmelere yol açmıştır.

Otomatik Bir Hattın İşletilmesi: Tedarikçilerin Tanıtmadığı Operasyonel Yön

Otomasyonun hızı hakkında çok şey yazılsa da günlük işleyişte karşılaşılan pratik gerçekler çoğu zaman gözden kaçırılır.

Bu son rakam, göründüğünden daha önemlidir. Gerçek zamanlı robotik kaynak hatası tespitine ilişkin 2024 tarihli bir makaleye göre robotik ve otomatik kaynak istasyonları kendi kaynak kalitelerini kendiliğinden doğrulamaz: “robotlar şu anda kaynak sırasında oluşan kaynak hatalarını tespit etme kabiliyetine sahip değildir” ve birden fazla hata türünde güvenilir, çok modlu (ses + video) hata tespiti standart bir sektör uygulaması değil, araştırılmaya devam eden bir konudur; bu nedenle otomasyonun kaynak kalitesini “garanti ettiği” yönündeki her tedarikçi iddiasını doğrulama değil, üretim hızıyla ilgili bir iddia olarak değerlendirin – robotun gözden kaçırdığı unsurları yine tahribatsız muayene (NDT)/kontrol adımı yakalamalıdır.

Belgelenmiş bir sonuç, iyi yönetilen otomatik bir hattın alıcı açısından en önemli ölçütlerde neler sağlayabileceğini gösteriyor: Aubrik’in yayımladığı kendi vaka verilerine göre bir müşterinin hattı, entegre otomatik düzene geçtikten sonra ayda 8 bölümden 32 bölüme çıkarken aynı dönemde kaynak yeterlilik oranları %88’den %99.2’ye yükseldi. Bu, tek bir tedarikçi ilişkisinden elde edilmiş gerçek ve ilişkilendirilebilir bir sonuçtur; ancak sonuçlar ilgili hat konfigürasyonuna ve bunun arkasındaki personel modeline büyük ölçüde bağlı olduğundan, sektör genelinde bir garanti olarak değil, bilinmesi gereken bir karşılaştırma ölçütü olarak değerlendirilmelidir.

Personel ihtiyacı, tedarikçilerin broşürlerinde neredeyse tamamen atladığı konudur. Aynı otomatik hatta bir kule çapından diğerine geçmek, fit-up takımlarının fiziksel olarak yeniden yapılandırılmasını gerektirir; ayrıca operatörlerin, otomasyonun yakalayamadığı unsurları tespit etme konusunda yine de eğitilmesi gerekir – bir otomasyon uzmanının kendi beyanına göre kaynak birleştirmelerindeki “hassas” değişkenlik, üst düzey makinelerde bile bazı kaynak dikişlerinin tamamen otomatikleştirilmesini engelliyor olabilir.

Bu Hatları Kimler Kuruyor? Sektöre Kısa Bir Bakış

Bu pazar iki genel kategoriden oluşur. Kule üreticileri ve kule imalatçıları, rüzgâr türbini üreticileri (türbin OEM’leri) ile proje geliştiricilerine nihai ürün olarak kule bölümleri üretmek amacıyla kendi üretim hatlarına sahip olur ve bunları işletir. Ekipman ve otomasyon entegratörleri, hatları kendileri işleten rüzgâr türbini kulesi üreticilerine kesme, silindir bükme, kaynak ve NDT ekipmanlarından oluşan üretim hatları ile hizmetler satar.

• Kule üreticileri: Nihai hâle getirilmiş kule bölümlerini türbin OEM’lerine ve proje geliştiricilerine satar.
• Ekipman/otomasyon entegratörleri: Kendi imalat kapasitesini kuran veya genişleten firmalara üretim hatları satar – tamamlanmış kuleler satmaz.

Rüzgâr enerjisi sektörü büyümeye devam ederken son kapasite artışları her iki kategoriyi de kapsıyor: ABD’de planlanan büyük ölçekli ve açık deniz rüzgâr enerjisine özel bir çelik imalat tesisi, 90 dönümlük alanda 500+ kişilik istihdam sağlayacak ve açık deniz ihtiyaçlarına yönelik özel tesislere daha fazla yatırım yapılmasını destekleyecektir. İster birinci ister ikinci kategoriyle çalışılsın, yukarıdaki ekipman doğrulama ve tedarikçi durum tespiti hususları geçerliliğini korur- bir imalat tesisinin kendi üretim hattının veya satın alınmış tam anahtar teslimi bir tesisin başarılı olup olmayacağını temelde darboğazın doğru belirlenmesi tayin eder.

Sektör Görünümü: Yeniden Güçlendirme Çevrimi ve Büyüyen Kule Boyutları

Yeni üretim hattı yatırımlarının başlıca itici gücü, pazar büyüklüğü tahminlerinden ziyade mevcut filonun yaşıyla ilgili yapısal bir sorundur. Hem ABD’de hem de Avrupa’da 1990’larda ve 2000’lerde inşa edilen birçok rüzgâr santralindeki türbinler, 20-40 yıllık yorulma tasarım ömrüne yaklaşmakta veya bu süreyi aşmış durumdadır; hakem değerlendirmeli 2026 tarihli bir analiz, yalnızca ABD’deki kara tipi rüzgâr santrallerinin yeniden güçlendirilmesiyle toplam kapasitenin mevcut 153 GW seviyesinden yaklaşık 314 GW seviyesine çıkarak iki kattan fazla artabileceğini tahmin etmektedir.

Türbin teknolojisi, açıkça “yeni nesil” olarak tanımlanmayan projelerde bile gelişmeye devam ederken Avrupa da benzer ancak daha kısa vadeli bir sorunla karşı karşıyadır (GWEC’in 2025 raporuna göre); bu durum, mevcut ve planlanan türbin filosuna hizmet verecek her yeni üretim hattında çap ve tonaj gereksinimlerini artırmaya devam etmektedir.

Bunların hiçbiri enerji sektörünün geri kalanından bağımsız gerçekleşmiyor. Yenilenebilir enerjiye yönelik artan talep, yukarıdaki tüm rakamların talep tarafındaki itici gücüdür; ancak kulenin kendisi, bu talebi sağlanabilir megavatlara dönüştüren rüzgâr enerjisi sistemlerinin kritik bileşenlerinden biridir; makinenin geri kalanıyla aynı tasarım ömrüne göre tasarlanmış bir kule olmadan rüzgâr türbini işlevsel bir enerji kaynağı değildir. Onlarca yıllık varlık yaşam çevrimleri planlayan rüzgâr santrali işletmecileri, kule tedarikini giderek tek seferlik bir satın alma işlemi değil, rüzgâr enerjisi çözümleri kapsamında ele almaktadır; yeniden güçlendirme programlarında yeni kulelerin ayrı olarak tedarik edilmek yerine türbin yükseltmeleriyle birlikte sunulmasının nedenlerinden biri de budur.

Yenilik rüzgar türbini teknolojisinde, rüzgar türbini mühendisliğinde, rüzgar enerjisi endüstrisinde hızlı bir şekilde gerçekleşiyor ve kule gereksinimlerini tek yönde yönlendirmeye devam ediyor: daha uzun, daha büyük çaplı ve sadece on yıl öncesine göre daha sıkı yorulma toleransı özelliklerine kaynaklanmış Gelişmiş kaynak kapasitesi – SAW parametre pencerelerini ve daha önce açıklanan NDT örnekleme disiplinini yönetmek için ihtiyaç duyduğunuz tür – aslında üretim hatlarının dükkandaki herhangi bir özel makineden ziyade gelişen trendlere ayak uydurmasını sağlayan şeydir.

Kaynak kalitesi de aynı genel zaman planına göre şekillenmektedir. ABD’deki yapısal çelik kaynak gerekliliklerini tanımlayan güncel standart şartname AWS D1.1/D1.1M:2025-AMD1, küresel proje gereklilikleriyle daha uyumlu olmak amacıyla yeni yük ve dayanım katsayılı tasarım hükümleri getirmiş ve NDT personeli belgelendirme yollarını ISO 9712 standardını içerecek şekilde genişletmiştir.

“D1 komiteleri, AWS D1.1/D1.1M:2025’i kapsamlı biçimde güncellemek için kullanıcılardan ve sektördeki diğer konu uzmanlarından görüş aldı.” 2025 revizyonu, rüzgâr türbini kulesi gövdeleri dâhil olmak üzere yapısal çeliğin günümüzde fiilen nasıl imal ve muayene edildiğine göre standardı güncel tutmak amacıyla hazırlanmıştır.

AWS Welding Journal’da yazan AWS D1Q Çelik Yapılar Alt Komitesi Başkanı Travis Green, PE, SE, CWI

Kaynaklanabilirlik kodlarının yanı sıra, SAW dâhil tüm ergitme kaynağıyla birleştirilmiş çelik bileşenler için B, C ve D kalite seviyelerine ilişkin standartları belirleyen ancak sertlik ve tane boyutu gibi metalürjik kalite unsurlarını kapsamayan güncel 4. baskı ISO 5817:2023 gibi kaynak kalitesi şartnameleri de vardır (artık yürürlükten kaldırılan 2014 standardının yerine geçmiştir). NDT istasyonunda, testin hangi kaynak kalitesi seviyesine göre yapıldığı açıkça tanımlanmalı ve yalnızca “küresel kalite standartlarını karşılıyoruz” iddiasıyla yetinilmemelidir.

Sıkça Sorulan Sorular

Yeni rüzgâr türbini kulesi üretim hattınızı tedarik etmeye hazır mısınız?